Prasówka #1 – początek 2018

Pierwsza część Prasówki, czyli przeglądu ciekawych materiałów na temat muzyki, od których dzieli Was tylko jedno kliknięcie. Zestawienie przygotowane we współpracy z Marcinem Małeckim, który tutaj ładnie mówi, a tutaj ładnie pisze.

Marcin Małecki

Nie ukrywam, że bardzo podoba mi się obecna sytuacja, w której to na portalach polskich instytucji kultury pojawiają się nieoczywiste publikacje dotyczące krajowej muzyki. Zacznijmy od Instytutu Adama Mickiewicza i ich Culture.pl, gdzie Filip Lech może jednocześnie opublikować wnikliwy dwuczęściowy przegląd płyt polskiego punk rocka oraz walentynkowy mix muzyki chodnikowej. W okolicach Walentynek ukazała się tam również ciekawa analiza tematyki miłosnej w piosenkach lat dziewięćdziesiątych autorstwa Joanny Stryjczyk.


Narodowy Instytut Audiowizualny ze swoim Dwutygodnikiem też trzyma poziom, nie tylko zamieszczając kilka tekstów Rafała Księżyka (z których ten o starości muzycznych gigantów wydaje mi się najciekawszy), ale przede wszystkim przedstawiając smutny obraz polskiej sceny elektronicznej, który wyłania się z rozmowy z kolektywem Oramics. Skoro jesteśmy już przy ogarniających dziewczynach, polecam recenzję ostatniej płyty Drekotów autorstwa Piotra Kowalczyka.

Oprócz tego Glissando – które również dokonuje cyklicznego przeglądu publicystyki okołomuzycznej – jest źródłem wielu interesujących tekstów, o czym napisze też Emilia, natomiast ja ze swojej strony zachęcam zaś do lektury rozważań Moniki Żyły na temat festiwali. Świetną robotę robi również portal Soundrive, który nie tylko publikuje regularnie recenzje nieoczywistych polskich rzeczy, ale też co roku robi wnikliwe podsumowanie ostatnich dwunastu miesięcy w muzyce krajowej i zagranicznej. Dziś jednak chcę polecić interesujący tekst o nazizmie na polskiej scenie.

W mediach niekoniecznie muzycznych także znajdziemy wartościowe artykuły: w aktualnym wydaniu Nowego Obywatela można przeczytać wywiad z Jarkiem Szubrychtem, Pańska Skórka porozmawiała z Łukaszem Strzelczykiem o Trzeciej Fali, The Guardian opisał, dlaczego ostatecznie nie doszło do szeroko komentowanej częściowej reaktywacji The Smiths, a The Paris Review skomentował niedawno powstały dokument o XTC.

Skoro już przeskoczyliśmy na portale zagraniczne, stale jestem pod wrażeniem tekstów, które Pitchfork publikuje u siebie w rubryce „The Pitch”. Niezależnie, czy to rozkmina nad tym, jak wiele do muzyki wniósł delay Line 6 DL 4, czy analiza użycia popu w The Assassination of Gianni Versace, zawsze czyta się to świetnie. W ogóle, długie formy na Pitchforku wychodzą rewelacyjnie: jak na razie moimi ulubionymi ichniejszymi tekstami w tym roku są wywiady z Clairo, Courtney Barnett i Chvrches, Damon Krukowski piszący o byciu odpowiedzialnym słuchaczem w epoce streamingu oraz trochę duchologiczny obraz discmana. Stereogum też czasem opublikuje wartą uwagę kobyłę – Duster jako ulubiony indie band Twojego ulubionego indie bandu? Ja jestem na tak.

Na swoim stałym, wysokim poziomie stoi również The Quietus, wspominając Marka E. Smitha, rozmawiając z Grantem Gee o teledysku do “No Surprises” oraz rocznicowo analizując „Moon Safari” Air. Skoro jesteśmy już przy rocznicach, to wiem, że zostało jeszcze trochę czasu do wiosny, ale Noisey wrzuciło u siebie tekst o solowej płycie Marka Hollisa na jej dwudziestolecie – przeczytajcie jako przedsmak 21 marca u Mariusza Hermy.

A jeśli komuś nie chce się szukać tekstów, to niech zapisze się na newsletter Tedium.co: dwa razy w tygodniu Ernie Smith prześle na Waszą skrzynkę przystępny i jednocześnie wyczerpujący artykuł na wybrany temat – początki streamingu i CDkowe longboxy to tylko wierzchołek góry lodowej przyjemnego marnowania czasu.

Emilia Stachowska

Ze względu na szczególnie zainteresowanie rodzimą muzyką, moja uwaga skupiona jest przede wszystkim na polskich portalach, gdzie – wbrew powszechnym opiniom – dzieje się całkiem sporo. Najbardziej cieszy mnie zaś ciągle narastająca potrzeba pisania o krajowej scenie elektronicznej, której przedstawiciele nierzadko preferują wydawanie muzyki w małych, ale prężnie działających labelach. Dla przykładu, jeden z moich ulubionych blogów, raz uchem / raz okiem, opublikował świetny i szalenie rozbudowany wywiad z Pawłem Dunajko, założycielem mocno skupiającego się na kasetach labelu Outlines. Rozmowa, krążąca wokół footworku i – po prostu – działalności tego typu oficyn, podzielona została na dwie części – warto przeczytać je za jednym podejściem, aby niczego nie przegapić.


Skoro wspomniałam już o raz uchem / raz okiem, koniecznie muszę przywołać też pozostałe wywiady, które w ostatnim czasie zostały umieszczone na blogu – ten z Tomkiem Mirtem, opowiadającym o nagraniach terenowych i o tym, że “fascynuje go dźwięk odległych dyskotek” oraz ten z Mikołajem Kierskim, autorem audycji Basy Tropikalne, nadawanej na falach wrocławskiego Radia Luz w każdy piątek o 21. Zresztą, powodów, aby na omawianym blogu zostać nieco dłużej, jest o wiele więcej – przykładem niech będą przeglądy polskich wydawnictw, ogłaszające nową ekspresję elektroniczną oraz ukazujące jej kulturotwórczy potencjał. Na fanpage’u 1u1o pojawił się niedawno komunikat o wyczerpaniu formuły i poszukiwaniu nowych rozwiązań – mam nadzieję, że poszukiwania te okażą się owocne, bo naprawdę szkoda byłoby stracić źródło tak interesujących, merytorycznych i profesjonalnie przygotowanych treści.


Delikatnie zahaczyłam o temat kaset, więc przy okazji podrzucę jeszcze jeden tekst, którego główną osią są nośniki – na łamach Glissando przygląda się im Krzysztof Pietraszewski, bardzo wnikliwie, błyskotliwie i treściwie przedstawiając historię i specyfikę nie tylko taśm, ale też cedeków i winyli oraz… anty-nośników w odniesieniu do obiektów społecznego sprzeciwu.

Pośrednio o nośnikach, a wprost o nowych możliwościach, jakie za sprawą Bandcampa ma przed sobą rynek fonograficzny, opowiadali natomiast rozmówcy Pawła Klimczaka. Wszystkie ich wrażenia, związane z przywołanym serwisem, zebrane zostały w tekście “Bandcamp jako nadzieja branży muzycznej”. Znaleźć tam można m.in. wypowiedzi Marcina “Groha” Grośkiewicza z U Know Me Records, Krzysztofa Kwiatkowskiego z Trzech Szóstek, Macieja Zambona z Transatlantyku, Darka Pietraszewskiego z Pointless Geometry i Łukasza Wojciechowskiego z Astigmatic Records.






Na temat nowych opcji, jakie dostępne są dla słuchaczy oraz wydawców, pisała ostatnio Olga Drenda w artykule “Ale najpierw kawa”, dostępnym na stronie Dwutygodnika. Tu prognozy jednak nie są aż tak optymistyczne, ale też przedmiot rozważań zdaje się być odwrotnością Bandcampa. Jeśli więc zastanawiacie się, czy szeroki i niemal nieograniczony dostęp do muzyki, oferowany przez Spotify, jest dla odbiorców rozwijający, czy przeciwnie – wiąże się z nim sporo niebezpieczeństw, koniecznie sprawdźcie, co sądzi o tym przywołana autorka. A jeśli już mowa o piszących kobietach – Filip Szałasek proponuje obszerną analizę ich udziału i miejsca w środowisku rodzimej krytyki muzycznej, dlatego warto znaleźć trochę czasu na lekturę jego “Krytyki kobiet”, która dostępna jest do wglądu na stronie Czasu Kultury.

I na koniec nie tekst, a wideo, które koniecznie trzeba zobaczyć – na VOD wylądował kolejny odcinek serii “Antyfonie”, poświęcony kasetom i polskim labelom, które zajmują się ich wydawaniem. Lepszego materiału ostatnio nie widziałam, a poza tym – cieszy każde dobre słowo o Jasieni, Pionierska Records i Pointless Geometry.

Reklamy

1 Comment

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s